Zou jij dit afmaken?

het-eerste-begin-was-niet-veel-soeps
Tja, prullenbak? Ik deed het niet en nu staat tie toch mooi op de cover van het boek
nimble_asset_boek-realistische-tekentechnieken-door-Paul-Bakker

O.k, was niet veel soeps zo op het eerste gezicht toch?

Gezicht te smal, neus te lang, mond teveel naar links, wat klopte er wel? Zelfs al heb je er honderden gemaakt, je slaat weleens compleet de plank mis. Nou ja, zijn wel omstandigheden vaak: misschien toch niet zoveel zin, gewoon moe of je zit met je hoofd ergens anders…

Hoe maak je van een waardeloos begin een geweldige portret?

Ik had nog wat stukken 40×50 papier over van de 360 grams acryl vellen. Ik dacht ik begin gewoon gelijk, dus niet eerst een schets en dan overzetten met de lightpad wat ik meestal doe. Na die eerste schets wilde ik dat ik dat wel had gedaan maar aan de andere kant: je kunt ook tijdens het tekenen corrigeren.

Laat de verkeerde lijnen gewoon staan, heb je houvast als je gaat zoeken naar de goede verhoudingen

maar-een-uurtje-later-was-ik-hier
Die kwast hier is niet om te doezelen, is hij te hard voor, gebruik hem alleen om gum weg te halen

En na een uurtje min of meer gedachtenloos onderweg had ik opeens een oog en een stuk er omheen af.

Nou, dat leek er wel op. Toen dat eenmaal lukte paste ik ook een deel van de lijnen aan, je ziet de verkeerde liet ik gewoon staan. (zie je nog goed, links)

Maar ook bij de kin waarbij ik verder de breedte van het geicht inschatte met de kaaklijn en een streep omhoog (rechts)

uitleg verkeerde lijnen
Nog in detail met de lijnen waar ik mee begon: 1) het verschil tussen de oude en nieuwe lijn, 2) de verkeerde kaaklijn, 3) Oops, neus te lang, 4) teken ik altijd aan het begin: de ooglijn. Voorkom je dat ogen niet in perspectief staan

Waarom eerst het oog

Vaak lees je dat je niet te snel voor details moet gaan. Maar voor de ogen vind ik het een voordeel. Als ze niet echt goed lukken kieper je niet uren werk in de prullenbak. En in het oog zitten vaak ook de donkerste toonwaarden. Geeft weer houvast voor de rest.

Wat ik ook handig vind is dat je vanuit de ogen de schaduwen op de neus kunt inschatten en tekenen waardoor je zo makkelijker tot de juiste verhoudingen komt.

Dat oog is 3,5 cm lang en 2 cm hoog. Op dit kleine formaat. Dan is het wel een gedoe om het echt goed te krijgen.

Ik begin ogen altijd met houtskool wat ik je al op de website liet zien.

Wat erg helpt bij voor een realistische uitstraling zijn die witte ‘plekjes’ (bij de pijlen.)

Licht/reflectie maakt leven.

het-begint-wat-te-worden
o.k, dit is zo’n twee en een half uur verder. Nu zie je het effect van een donkere achtergrond al naar voren komen. Omdat links het licht erop valt teken ik daar verder niks.

Links de achtergrond is houtskool. Streepjes en cirkeltjes niet te hard drukken. Omdat er straks nog 3b overheen gaat waardoor het pikzwart wordt. Dat is wel even een bereklus maar tot nu toe nog het beste zwart.

Ik heb inmiddels wel alternatieven, bijvoorbeeld met watten maar dat wordt niet zo donker.

Een tweede waar ik mee experimenteer is wateroplosbare grafietpoeder.

Dit is wat ik tekenen noem

Gelijkenis tekenen wil niet zeggen dat je een exacte kopie maakt. Integendeel, het is eerder beter dat niet te doen tenzij je een paar vierkante meter portret maakt. Onder invloed van belichting, dus kijken hoe het licht valt op een gezicht is dat, dus schaduwen, wat je tekent.

Als je begint met tekenen kijk je al snel teveel naar het geheel, in lijnen en niet naar de afzonderlijke vlakken. Waar een gezicht uit bestaat: toonwaarden van licht en donker.

De originele foto laat al iets vand de lichtval zien. Ik heb dat wat overdreven in de tekening maar het effect is het zelfde.
Waar licht is, dat teken je niet
stap-6-achtergrond-links-klaar

En nu gaat het hard, ahum….., hoelang ik met die achtergrond bezig was weet ik niet meer, maar het leek eindeloos. De donkere schaduwen voor de haren zie je ook links. Eigenlijk zijn het enkel lijnen en vlekken met houtskool die ik straks opvul met 3B potlood en dan bewerk met gum.

De cover

Ergens tegen het einde van deze tekening ontstond ook de cover van het boek. Heeft wel niks met tekenen te maken maar wel met iets anders: belichting.

Deze maakte met enkel een streep zonlicht, echt zonlicht door het raam. Het was even wachten op het moment, een paar keer de belichting aanpassen en daar lag hij. Niet dat ik hem bewust gemaakt heb, lijkt misschien zo. Pas, ik denk zeker een maand later, dacht ik aan een ontwerp voor de cover van het boek.

Ik maakte de foto omdat ik er de combinatie in zag tussen een tekening en een foto: je maakt ze allebei bijzonder met licht.

welke portrettekening maak ik in september
En zover is hij nu, al weer een paar maanden, heb hem nog niet afgemaakt. nee, niet dat ik hem niet goed genoeg vind maar ik denk niet dat ik er nog iets mee doe.

Conclusie

De conclusie vind ik overal in terug: je weet nooit precies de uitkomst van wat je maakt of doet. Sommige dingen die je oppakt hebben weer onverwachte gevolgen die je eerst niet overzag.

Denk maar aan iets actueels: zonnepanelen. Iedereen van het aardgas en panelen op de daken. Lijkt geweldig, verdien je panelen terug, maak winst met stroom…Maar nu blijkt dat ze er massaal komen verdubbelen bijvoorbeeld de verzekeraars de premies. Was dat van te voren te overzien?

Tja, nu dan, weet je nog: achteraf is een koe in zijn kont kijken… En dat heb je met tekenen ook. Daarom werken allerlei methoden niet echt. Ze geven je een soort pad waar je binnen moet blijven. Dan ben je meer met bezig met het volgen van regels.

Je hebt meer aan technieken die de oude meesters al kenden. Daar kun je alle kanten mee uit, die veranderen nooit en je hebt in deze tijd nog het voordeel van materialen waarvan zij toen het bestaan niet van wisten.

Wat dat betreft leven we in een prachtige tijd al vergeten we dat nog weleens…..en ligt de nadruk teveel op de donkere kanten.

nimble_asset_geschreven-paul

7x verschil eboek

Portret tekenen is vaak geen appeltje eitje.

Omdat de meeste mensen achterstevoren beginnen.

Logisch, want je wilt het liefst ineens een portret dat lijkt. Maar dat is gelijk aan de Mount Everst willen beklimmen zonder weten hoe je touw en gereedschap gebruikt.

Ontdek hoe je stap voor stap realistisch gaat portret tekenen waarmee je een ‘amateuristische’ look voorkomt.

Download gelijk

Dit vind je misschien ook leuk...