4x linksom is ook rechtdoor

Nou, over gum, een paard dat weg moet en een overdosis fantasie.

Met deze tekening was ik al een heel eind op weg voor ik besloot om maar eens het risico te nemen uren werk in de prullenbak te laten eindigen.

Nou ja, zou het uiteindelijk ook al maakte ik hem zo af, met paard, toch niet zo mooi vinden en was het evengoed een enkeltje prullenbak.

Ik had deze tekening wel helemaal uitgedacht. Compositie gemaakt, aparte schetsen, je weet wel voorstudies in vaktermen en dan pas gaan.

schetsen-gemaakt
de schetsen
en-tekenen-maar
en het begin

Maar ja, als je eenmaal in zo’n tekening zit giert de fantasie door je hoofd, bij mij dan, en krijg ik nog weleens wilde ideeën die het, vind ik, nog beter maken.

Goed het is dan ook mijn kunst, dus moet ik er maar van maken wat ik er van denk. Kijk, met een opdracht zou ik dat risico niet zo nemen.

Was ik helemaal opnieuw begonnen.

Maar aan de andere kant, was de vraag, wat zie je nog van dat bijna al getekende paard nadat ik er een beeld overheen, ja letterlijk een soort standbeeld, voor gezet had.

Prullenbak of de sprong in het diepe

elf voor de voorpagina
Dat paard rechts zou het niet halen, al wachtte ik er wel tot het allerlaatst mee

Bij de laatste loop je dan het risico dat je zoveel verprutst dat je hem als nog in de prullenbak kiepert. Maar dan denk ik: ‘Als het niet gewoon rechtdoor gaat lukt het met 4x linksaf ook.’

Hoe gum je een groot deel van je tekening weg zonder dat je er iets van ziet?

Dat hangt af van: 1 jouw papier. Met dik tekenpapier ( 360 grams acryl) heb je minder problemen dan met dun (100 grams). Wat grams precies aangeeft lees je hier

2: het soort gum,

3: welk potlood je wilt weghalen, althans de hardheid van het potlood.

Gum plet tanden

Het punt met gum is: je verandert iets aan het papier. Probeer maar eens:

Teken een grijs vlak met een zacht potlood een 3 of 4b of zo, gum het uit en strooi er wat grafiet poeder over. Doezel dat met een pluk watten en je ziet dan precies waar je met gum overheen bent geweest. Die vlekken gaan echt niet meer weg. en dan rest je nog maar 1 ding: alles opnieuw.

grafiet-poeder-over-gum
Veel gum gebruikt, als je er dan overheen gaat met grafietpoeder ben je de klos. Vlekken die je niet wilt en ook niet weg gaan. Vervolg: prullenbak

Misschien wist je het al: papier heeft tanden die de structuur van het oppervlak maken. Die structuur dicteert hoe het grafiet als het ware plakt op het papier. Plet je die tanden min of meer: dan ‘plakt’ het grafiet minder/anders.

Het ene gum is het andere niet

nr1 de elektrische gum, beschadig je minder snel het papier mee. De gumstaafjes zijn zacht en ik denk vooral omdat je hem als een potlood hanteert je minder druk uitoefent op het papier.

Met dat in mijn achterhoofd pakte ik de elektrische gum. Daarmee beschadig je veel minder het papier.

Dat betekent wel dat je maar beetje voor beetje kunt weghalen en…dat ronddraaiend gum swiept mega veel restjes tot in de verste hoeken van de tekening.

Je hebt dan ook een zacht kwastje nodig om dat voorzichtig weg te vegen. Ik heb daarvoor een paar makeup kwasten gekocht.

Nou ja, vroeg het aan mijn vrouw…, tja, beetje beetje ouderwets nog? Ik geloof nog wel in wat van die ‘oude’ waarden, deur open houden en zo..o.k. verder over gummen weer…

Beetje bij beetje

Ik was wel zo slim om alleen dat weg te halen wat zou storen met het nieuwe beeld wat ik had bedacht. De rest liet ik staan omdat wanneer ik erover heen zou gaan je er uiteindelijk niks meer van terug ziet. Dat ging zeker op voor de donkere delen, de voet van het beeld.

Aanpassen

Gelukkig bestond de achtergrond uit bomen. Kun je makkelijk aanpassen wat je ook ziet, tenminste als je het weet. Ik laat het je nu zien…de lijn van het paard, links 1) werd de donkere schaduw lijn van een boom.

Met de eerste laag van het paard
Zonder paard. Bij 1) de lijnen van het paard, 2) de bomen die ik moest verlengen. #0 zou donker genoeg geworden

Verder maakte ik zoveel mogelijk gebruik van de verlopen van licht en donker die al in die achtergrond zaten. Daarmee kon ik voorkomen dat ik een echte dikke laag grafiet nodig zou hebben om alles te bedekken. Voor die onderkant 3) maakte het niet uit, dat werd toch schaduw.

Speciale potloden

Die donkere laag maakte ik wel zoveel mogelijk in 1x dekkend. Daarvoor nam ik een Derwent Onyx potlood en een Pierre Noire. Deze geven veel meer zwart dan welk grafietpotlood dan ook.

De samenstelling van die Onyxen is ook net iets anders, het is dikker, vlekt minder want dan weer een nadeel is: je kunt ze maar moeilijk doezelen. Maar dat was toch niet echt nodig aan de onderkant.

Eenmaal over de helft was de achterkant een makkie, daar zaten toch de donkerste delen in. De bovenkant waar het licht op het beeld valt was nog het meest lastig. Als je heel goed kijkt, met een vergrootglas, zie je nog licht daar de resten van de bomen doorheen schijnen. Maar als je gewoon naar de tekening kijkt ziet niemand het. Ja, tot je het vertelt natuurlijk….

De onderkant van de voet bewerkte ik nog met gum zodat je het idee van water en mist kreeg wat er verder in de tekening ook al te zien was. (bij die drie puntige rotsjes in het midden) Mist en damp hebben natuurlijk nog een voordeel, wat je niet bevalt kun je zo weghalen, zonder dat het opvalt.

Conclusie

Het voordeel als je ergens inspringt: je ontdekt weer nieuwe dingen. Of je nu wil of niet. Zoals over materiaal (of anders had ik nooit geweten dat je ook vissen met snaveltjes hebt..)

  • Onyx potloden, als je gemakkelijk een echt dekkende laag zwart wil hebben
  • Elektrische gum, beschadigd jouw papier het minst

Voor je aan zo’n operatie begint is het wel handig om te kijken wat je nog van het oude deel kunt gebruiken. Lijnen weghalen, dat gaat over het algemeen wel, mits met zacht potlood. Vanaf B.

Kijk, een H potlood tekent niet alleen, het maakt ook eerder groeven in het papier. Gum je die weg en ga je er met potlood overheen…heb je opeens een witte lijn.

Als je echt over een heel vlak grijs moet gaan pak je gewoon alleen het gum als het lichter moet zijn dan de oude. Donkerder is geen kunst…zou je denken..

Toch wel: als je op het oude deel al een laag hebt staan, bijvoorbeeld 3B dan is het beter om voor het nieuwe deel ook zo werken. Ook daar eerst 3B en dan pas de volgende eroverheen. Anders loop je het risico op toonwaarde verschillen op een plek waar je het nou net niet wilde.

4x links

Zo zie je dat je soms wel kunt komen waar je wilt maar niet zoals je eerst dacht…

Dat is met tekenen sowieso wel het geval. Je kunt nooit precies voor honderd procent weten hoe het er aan het einde uitziet. Sommige inzichten krijg je pas als je 90 procent op papier hebt staan. Maar wie niet waagt…

Dat geldt helemaal voor deze techniek

Haren tekenen met gum.

Dit is zo’n bijzondere techniek die maximaal gebruik maakt van de eigenschappen die gum heeft.  Het is zeker geen moeilijke tekentechniek en als je ziet, het ziet er geweldig ‘net echt’ uit.

haren met gum realistisch tekenen
kloppen de verhoudingen wel
Net Echt Online  

 

Het is met portrettekenen net als met een goed recept.

Weten wat erin moet maakt je nog geen masterchef. Of cheffin natuurlijk.

Maar hoe je die ingrediënten gebruikt, dat is wat telt.

Met 107 bladzijden ‘echt’ boek.

Bekijk een stukje (2 min) uit het  interview

Dit vind je misschien ook leuk...